Société des Amis
... omdat samen iets doen leuker is.

Verslagen

 

Geef mij maar Amsterdam......dat is mooier dan.......Parijs... (als het ware)

 

Onder de gezellige leiding van onze Goede-goeroe, zijn we op de laatste dag van oktober naar Amsterdam getogen. Per trein natuurlijk die, zoals meestal het geval is, keurig op tijd reed en ons de gelegenheid gaf om fijn met elkaar te keuvelen. Over van alles en nog wat, op dat tijdstip. We waren met 5 dames en 3 heren, die goed met elkaar konden opschieten. Gedurende de hele dag nog wel.

Rond half elf in Mokum, heerlijke koffie met gebak (van bakker Blommerstein) in het Zaans koffiehuis van Loetje tegenover het station. Fris, maar zonnig weertje, er stond ons een leuke dag te wachten.

Wij met lijn 14 naar de plek van onze verwachtingen, het Tropenmuseum.

Aldaar meteen maar begonnen met een lichte, doch lekkere lunch. Zoals hier en ook de hele dag het geval was, werden we overal in Amsterdam goed, respectvol en fijn als gasten behandeld en geserveerd en aangesproken. Dat is dan maar weer een gelukkie.

Het was mooi en interessant en bekijkenswaardig in het Museum van de tropen, o.a. over Japan, Nederlands Indië, Nieuw Guinea, Afrika, milieuproblematiek, overbevolking, mode, slavernij, Azië en nog veel meer. Ga zelf maar eens kijken. Ook het gebouw van binnen, met die gigantische hal, is de moeite waard.

Half vijf vertrokken we weer met lijn 14 naar het Damrak, om daar in het Beursgebouw van Berlage een lekker voorafje te drinken. De stemming kwam er steeds meer in, weetjewel. Ook het interieur, met prachtige tegeltableaux van Jan Toorop, verhoogde, althans bij mij, de stemming nog meer.

Tja, en toen, goedgeluimd... togen wij, te voet, over de Walletjes, naar de Zeedijk.

We hielden elkaar onderweg natuurlijk goed in de gaten en droegen de rugzakjes op de buik.

We hebben daar, aan een ronde tafel, met een draaitafel in het midden, voor EEN gezamenlijke, onbekende, maaltijd voor ons achten gekozen. Met thee erbij. Er kwam steeds meer heerlijke sjinees op die ronde draaitafel. We hebben genoten. En de gespreksstof werd ook steeds interessanter, perspectiefvoller en vrolijker. Werkelijkwaar! Ik was er getuige van.

Om kwart over 9 weer in het treintje naar Eindhoven (Ut innigste goei uit Amsterdam in dn trein naar Eindhoven !).

 

We hebben ons die dag op een leuke manier beter leren kennen en plezier gehad. Evenals die dag in Den Haag en in Breda met jou, was ook ons dagje in Mokum weer een blijvertje in de SdA-geschiedenisboeken. Dankjewel! Hopelijk gaan we weer eens een dagje uit met je?

 

ZONDER REGEN, EEN PRACHTIGE, PERFECTE, PURE PORTIE PARADE GEPAKT. OFTEWEL DE BOULEVARD BELEEFD.

 

Zoals zo vaak in het leven, zijn we ook die donderdag weer bij onverwacht mooie voorstellingen en gebeurtenissen terechtgekomen.

Jaja, samen met onze leading-lady organisator, op de Parade in Den Bosch.

Aanvankelijk zou de groep 11 man / vrouw  groot zijn.  Door een (onterecht) matige weersvoorspelling waren we echter met z n  vijven.  En die hebben, met slechts EEN drup regen,  wel heel erg van alles genoten.

Uit het grote aanbod van voorstellingen kozen we drie mooie theaterstukken.

Een grappig verhaal uit de bijbel. ( hallo ! ). Sappig en surrealistisch verteld door een rumoerige Belg. Humor ontbrak niet.  Het publiek zat rondom aan, aan de tafel van het Laatste Avondmaal.

Als je honger hebt dan moet je eten. Dat hebben we dan ook prima gedaan in een mooi restaurant met gigantische spiegels aan de Parade.

Vervolgens bezochten we een voorstelling, een try - out , van een aankomend cabaretiere, die ons over de ingewikkelde problemen van het leven inlichtte.  Maar vooral de lekker vuig spelende gitarist greep ons bij de strot. En liet ons niet meer los, bijna .

We hadden nog genoeg tijd. Dus unaniem besloten we naar het klapstuk van de avond te gaan.

Vooral ondergetekende genoot van de show van een onvervalste luidkeelse  namaak-Nina-Hagen.

Ontroerend, loeihard met een vette band (oordopjes aanwezig), ruig maar ook gevoelig, auf Deutsch gesungen, unbeschreiblich weiblich, waren de kenmerken van dit spektakel .

 

Zoals alle voorgaande Boulevards met SDA,  was ook dit jaar weer een toppertje.

 

 

Met z’n allen naar Breda.........

  

Vandaag,  20 juni was in sda-termen weer een dag met een gouden randje. We gingen met 14 gezellige sda-dames en - heren een deel van Breda te ontdekken.

De treinloop `s ochtends liep niet volgens planning.  Enkelen van ons kwamen uit andere windstreken. De moderne communicatie techniek bracht alles weer in rustig vaarwater en de gemaakte tijdafspraken in Breda werden ietsje verzet.

Na een fijn wandelingetje door een park, begonnen wij, als singles, aan een rondvaart door de singels van Breda.

Dat was natuurlijk adembenemend,  doordat de gids een goed doordacht en gepast verhaal had en ook erg goed de buitenboordmotor kon bedienen.  We mochten niet teveel wiebelen.  De boottocht, die een uurtje duurde, leverde ons veel informatie op over o.a. de vroegere tijden van de stad, met nog veel oude gebouwen, het Spanjaards Gat, het Turfschip, diverse bierbrouwerijen, de Hero, de Etna-fabrieken, de eerste kegelbaan uit 1961, de Sint Annakerk omgebouwd tot kantoorpand, en ga zo maar door. Ja ja, heel interessant dus.  En ook de O.L. Vrouwekerk oftewel de Grote Kerk is een juweel om zowel binnen als buiten  van te genieten.

Intussen kwamen de eerste zonnestralen er doorheen gepiept. Het werd een warm en zonnig dagje. Een heerlijke lunch, in een zaaltje, ingericht als antieke bibliotheek, werd het volgende deel van deze dag.

 

Maar dit was nog niet alles. Want onder de  gevleugelde leiding van een stadgids gingen onze ogen pas echt open over de historie en de schoonheid van de stad Breda. Dat was me nog eens wat!

 

Toen brak het terrassen-werk aan. Eerst ergens, zonovergoten een lekker drankje, daarna  in kleine groepjes nog uurtje het centrum verkend. En natuurlijk een ijsje bij de Hema gegeten. En oh, lekker gegeten bij een rumoerig en druk Italiaans eethuis op de markt. Er werd daar veel gelachen om de prachtige verhalen en om onszelf.

Deze leuke dag kenmerkte zich ook in de prettige ontmoetingen tussen de 14 sda-eden, die samen deze dag tot een mooie dag gemaakt hebben. De sfeer was prima en tevens jeugdigpositief.

 

 Op 31 oktober volgt er weer een dagje reizen en genieten. En wel naar Amsterdam, met o.a. het Tropen-museum. En dan wordt het weer net zo leuk, zeker weten!

 

  

E-Fietstocht door Zuid-Limburg

 

Woensdag 16 mei, vandaag is de eerste van onze tweedaagse e-fietstocht door het Zuid-Limburgse land.

De weersverwachting is twijfelachtig. En wanneer de 6 deelnemers (2 vrouwen en 4 mannen) arriveren bij het startpunt in Maastricht, voel je aan de stekende zon, dat er wat broeit.

We hebben een half uurtje nodig om onszelf, de bagage en de fietsen te organiseren, maar om half twaalf zijn we onderweg.

 

Aanvankelijk is de weg vlak, door de Maasvallei tot onze eerste stop in Eijsden: lunch uitkijkend over de Grensmaas met België.Na deze 'warming up' is het gedaan met de rust en testen we onze benen op de eerste oostwaarts gaande helling. Het pelotonnetje valt uiteen, maar hergroepeert bovenaan weer vlot en tot ieders opluchting blijkt het, dankzij krachtige fietsen, allemaal reuze mee te vallen. Vol vertrouwen fietsen we verder door de landelijke omgeving met afwisselend stijgingspercentage en navenant tempo en koppositie. Een licht wiegende uitkijktoren biedt zicht over het wijde landschap tot ver in België.

 

Dan begint de allengs dikkere bewolking de eerste druppels te produceren. Subiet halen we de regencapes tevoorschijn, doorgewinterd als we zijn voor dit soort situaties. Gewapend tegen de nattigheid nu vervolgen we onze weg tot een tweede stop in het plaatsje Mheer. Daar, op een niet overdreven druk terras, aan de voet van de plaatselijke kerktoren, klaart het wat op en enkelen wagen zich aan de koffie met vlaai. Maar niet te lang, want er zijn nog zat meer of minder steile kilometers te gaan tot onze eindbestemming voor deze dag.

 

Rakelings langs de Belgische grens vervolgens toeren we over horizontaal alsook verticaal slingerende weggetjes met voortdurend wisselend uitzicht op het landschap beneden of in de verte en passeren de kerkdorpjes Noorbeek en Slenaken. In Slenaken, aan de voet van de Loorberg, is de lucht dermate dreigend geworden, dat we besluiten een derde stop over te slaan en door te rijden naar ons hotel in Epen. Een eerste onweersbui passeert ons gelukkig noordwaarts en levert, beschenen door de laatste zonnestralen, nog enkele fraaie wolkenluchten.

 

De daarop volgende hoosbui zijn we, op tijd onderdak, voor en kunnen we, enigszins triomfantelijk, gadeslaan vanuit luie stoelen in de hotellounge. Onder inname van diverse soorten prik en gedistilleerd, wisselen we persoonlijke verhalen en meer of minder filosofische overpeinzingen uit alvorens - per fiets, want heuvelopwaarts - koers te zetten naar het restaurant van de Gerardushoeve voor het diner. Aan een wat schemerige tafel wordt ons een prima, zij het wat traag, avondmaal geserveerd. Uiteindelijk verlaten we het etablissement praktisch als laatsten, een gepaste dagafsluiting. Op de weg terug naar het hotel is de lucht inmiddels geklaard maar flink afgekoeld als voorbode voor de dag daarop.

 

Dag 2, donderdag 17 mei, belooft een straffe, frisse tegenwind, maar, in strijd met de eerdere verwachting, veel zon. Na het gezamenlijk ontbijt stappen we op en wederom op en neer fietsend gaan we richting het volgende reisdoel, de herberg 'A g'n Kirk' in Vijlen. Dat is een taverne, volgestouwd met een in de loop der tijd van het Roomsche Limburg verzamelde schare heiligenbeeldjes. Dit rariteitenkabinet, de versnaperingen op het terras aldaar en de verwarmende ochtendzon brengen ons in beste stemming.

 

De aankomende steilste helling van de hele tocht vermijden we met een omtrekkende beweging, die ons wel de gelegenheid geeft een monument te bezoeken voor slachtoffers van de Japanse bezetting in Indonesië. Even verder op een hooggelegen vijfsprong van weggetjes maken we enkele groepsfoto's en dan stuiven we weer naar beneden voor de lunchstop van deze dag 'bie de Tantes' in Eys. Daar, uit de wind, is het een uurtje genieten van zon, eten en gezelschap.

 

Dan oppert iemand het idee, de laatste etappe te verleggen naar het kasteeltje Schaloen in Oud-Valkenburg voor een laatste rustpunt en dan langs het riviertje de Geul naar het eindpunt in Valkenburg. Zo hoeft er, met ieders volmondige instemming, nog maar één helling te worden genomen. Het geklim begon z'n tol te eisen.

 

Na inlevering van de fietsen staan we tegen 5 uur op het stationnetje van Valkenburg voor de terugreis naar Maastricht. Allen, moe gestreden, gaan bij voorkeur vandaar meteen terug naar huis. Het is mooi geweest. Om met de woorden van een van ons te spreken, "het waren twee dagen met ups en downs". Een betere samenvatting is er niet.

 

Verslag lunch in De Rooi Pannen Eindhoven

 

Vrijdag 18 mei zijn we met 10 personen verrast door leerlingen van De Rooi Pannen 

op een uitstekende warme lunch.

Als voorgerechtje een lekkere kipcocktail en aansluitend een pasta met gebakken zalm,

de lunch werd afgesloten met een goed gecombineerd kaasplankje en voor de liefhebbers

koffie of thee. 

Drankjes werden geserveerd en op de tafel stonden flessen water en wat stokbrood. 

 Het bijzondere vond ik de bediening, meisjes en jongens van ca. 16 jaar die een horeca vak

leren, die ieder zo z'n best deden met uitserveren, de ene wat zenuwachtig en de ander met meer flair.

Maar allemaal gedreven en in mooie uniformen hun "werk" zeer serieus deden.

Chapeau !!

Zeker de moeite waard om nog 's terug te gaan. 

 

Hartelijk dank aan de organisator van deze smakelijke aktiviteit.

 

Verslag bezoek aan het Louwman auto-historisch Museum

 

22 april, het belooft een stralende zondag te worden, met temperaturen ruim boven de twintig graden. We gaan een bezoek brengen aan het Louwman museum, autohistorie bij uitstek, in Den Haag. We zijn met z'n achten, 3 vrouwen en 5  mannen. 4 van ons mannen hadden een carpool opgezet - de overigen verkozen de trein - derhalve arriveerden we rijkelijk vroeg bij het museum, alwaar we meteen werden onthaald op een stoet Bugatti racemobielen uit de jaren 30, die op hun zondagse toerrit het Louwman natuurlijk niet onverrichterzake konden overslaan en een stop maakten op het natuurstenen plaveisel ('classics only') voor het museumgebouw.

 

De majestueuze entreehal biedt moeiteloos 'stallingsruimte' aan een 15-tal onmiddellijke blikvangers, waaronder een gebroken witte 

Shanghai met de onmiskenbaar Chinees gekopieerde lijnen van de na-oorlogse Mercedes Benz 'bolhoed'. Deze Shanghai - dienstauto voor de lagere partij elite - is het enige authentieke exemplaar in dit museum met 0 km op de teller. Even verderop staat een prototype van het in 1957 nog geheime DAFje, een krijtbeschreven bordje met daarop het chassisnummer en testgegevens nog aan de binnenspiegel bungelend.

 

Voordat de treinreizigers zouden arriveren, was er nog tijd voor koffie in het restaurant. Gezeten onder een Zeppelingondel en onder de vleugels van een Tiger Moth aan een wat schemerig pleintje à la jaren 20 bevonden we ons naast 'het pand' van Louwman & Parqui, Dodge importeurs van het eerste uur, met achter ons een sfeervol rommelige garage-werkplaats uit die periode en natuurlijk de onvermijdelijke apotheek met gaper boven de ingang plus nog enkele andere meest stijlvolle gevels. Waarlijk terug in de tijd.

Als ons gezelschap compleet is beginnen we de tour op de bovenste van 3 verdiepingen. 

 

Een overmatige focus op details belette enkele van ons om voor sluitingstijd de onderste verdieping zelfs maar te halen. Wij moesten het van horen zeggen hebben, dat hier de 'grand tourers' te zien zijn uit de tijd van bijv. The Great Gatsby met namen als Duesenberg, Talbot of Hispano-Suiza.

 

Maar ook de allereerste -uit 1936- Toyota personenwagen, die ooit bij een Siberische boer werd gevonden en na veel getouwtrek uiteindelijk aan de museumcollectie kon worden toegevoegd. Hij staat er in ongerestaureerde staat.

En niet te vergeten het befaamde Zwaanmobiel en het kleinere baby zwaantje (voor meer alledaags gebruik) van een zekere maharadja uit Punjab.taureerde staat.

 

De Spykerverzameling op deze vloer hebben we niet echt hoeven te missen, vanuit het trappenhuis hebben we er meerdere keren bovenop kunnen kijken.

 

Vooral de dames in ons gezelschap zagen kans om alles te zien en ook nog een theepauze in het restaurant in te lassen. Zij verstaan de kunst de indruk van het waargenomene te beleven meer dan het naadje van de kous te zoeken. Er is vanzelfsprekend oneindig veel meer te zien, dan hier kan worden weergegeven, maar hoe het ook zij, het was voor ons allen waarschijnlijk een plezierige belevenis.

 

Nadat de museumdeuren achter ons waren gesloten, hebben we in de nog tamelijk warme middagzon een poosje staan overleggen, wat te doen met het diner. Een eetgelegenheid opzoeken nabij het Plein in hartje Den Haag of toch maar een restaurant onderweg. Voor de carpool werd het een La Place langs de snelweg. Hoe het de treinreizigers op hun weg naar huis is vergaan, is niet geheel duidelijk. 

 

 Verslag Pubquiz 

 

Op 10 april waren wij met zes SdA-leden in “De Wildeman”, waar twee maal per week een pubquiz wordt gehouden. Onze organisator had met vooruitziende blik vooraf een tafel gereserveerd, want het zou wel eens druk kunnen worden. Bovendien konden we zo vooraf samen eten.

Druk werd het inderdaad, ongeveer 160 personen deden hun best om de beste te zijn. 

Teams mogen als ze strijden om de prijs, uit niet meer dan vijf personen bestaan en omdat wij natuurlijk wilden winnen deelden we onze groep in twee. Zo was er ook een onderlinge competitie. Dat we aan elkaar gewaagd waren bleek uit de einduitslag, we eindigden met maar een punt verschil.

Wij speelden goed, gedreven, fanatiek en stonden soms zelf versteld van de punten die we in de verschillende ronden haalden, maar de eerste prijs ging toch nipt aan ons voorbij. Dat werd goedgemaakt in de bonusronde die we wonnen! 

We hebben een geweldige avond gehad, met een fijne sfeer, aardige mensen van de bediening en ook leuk contact met onze concurrenten.

 

Wij bereiden ons al voor op de volgende avond, waar we misschien nog meer SdA-teams kunnen vormen.

 

Verslag van de hapjespan zaterdag 17 februari 

 

Onze gastvrouw verwelkomde ons met een heerlijk glas wijn in haar gezellige woning.

In de keuken rook het al heerlijk, en daar kwamen dan nog onze fantastische verrassingen bij.

Met 6 personen zouden we ieder een klein hapje maken en ieder dook in tapaskookboeken of andere receptenboeken, om toch vooral niet iets te groot te maken.

Want, met zes mooie gerechten is je bord goed gevuld.

We deden er dan ook meer dan drie uur over om onze honger te stillen, want ze waren allemaal overheerlijk.

 

Benieuwd welke gerechten we hebben gemaakt?

Een minischaaltje met rucola, peer in schijven, honing er op en walnoten en fetabrokjes.

Een pizzavierkant met spinazie, ei en kaas gebakken en die in laagjes gestapeld met zalm en een soort roomkaas,

Gevulde tomaatjes met zalmmousse, zelf gemaakt, gevulde champignons en gevulde eitjes.

Een grote gevulde tomaat met pasta en garnaaltjes.

Woeste kip met pittige saus.

Stokbrood, geroosterd, met rode gesmoorde ui met suiker en amandel en feta erop.

 

Kleine hapjes. Heerlijke drank en eten, alsof het een grote maaltijd was.

Zo'n groep moet eigenlijk ook niet groter worden dan 6 personen, want met 8 eet je veel te veel en zo blijft het gesprek ook gezamenlijker aan tafel.

 

Een supergoed idee en er komt weer een vervolg, waarschijnlijk in mei. Maar dan met een andere gastheer of vrouw.

 

Snertwandeling!

 

Op zondag 18 februari vond de snert wandeling plaats. We ontmoetten elkaar bij café de Stam

in Gerwen. 

De wandeling leidde ons door de Lieshoutse bossen. Wat zijn de vennetjes toch mooi!

Zelfs in de winter als de natuur op z'n kaalst is. De weerkaatsing van de zon in de vennen, omlijst door het goud gele riet. Prachtig.

De dag kon niet meer kapot.

Na afloop hebben we nog iets gedronken bij café de Stam en daarna op naar de erwtensoep.

 

 

Verslag bezoek aan het Binnenhof in 's Gravenhage

 

Donderdag, 25 januari zijn we met 15 (!) mensen met de trein naar Den Haag gereisd. Na aankomst hebben we heerlijk geluncht bij Havana, een gezellig restaurant dicht bij het Binnenhof. We konden royaal kiezen uit broodjes, beleg, salade, koffie, thee, melk en jus d’orange. Erg lekker en gezellig aan een grote tafel met elkaar.

 

 

 

 

Daarna begaven we ons naar het Binnenhof onder leiding van een gids. We begonnen in de Ridderzaal, waar we hoorden dat die in de dertiende eeuw in opdracht van graaf Willem II aanvankelijk is gebouwd als feestzaal, maar dat er later allerhande activiteiten hebben plaatsgevonden. Nog steeds wordt de Ridderzaal zoals bekend elk jaar gebruikt voor de troonrede, daarnaast voor losse dingen zoals het huldigen van de Nederlandse medaillewinnaars na de Olympische spelen.

 

Vervolgens kregen we uitleg in de Eerste kamer. We kregen uitleg hoe het daar in z’n werk gaat en we hoorden dat het hele Binnenhof vanaf 2020 gerenoveerd gaat worden gedurende 5 jaar.

Daarna naar de 2e kamer waar we vanaf de publieke tribune minister Wiebes van Economische zaken en klimaat uitgebreid aan het woord hoorden. We zagen de interruptiemicrofoons, waar ook gebruik van werd gemaakt en de voorzitter, die alles in goede banen leidde. We vonden het erg interessant om dat eens live mee te maken.

 

Na afloop van de rondleiding is een aantal van ons nog naar Scheveningen gegaan, een paar zijn de stad in gegaan, naar de Apple Store of hebben nog iets gedronken. De trein heeft ons weer vlotjes thuisgebracht.

 

Het was een gezellige en interessante dag, perfect georganiseerd! 

 

 

Verslag kookworkshop bij Cucina Italiana op 3 november

 De kookstudio is van een jong echtpaar dat uit Varese (Italië) vorig jaar naar Nederland is geëmigreerd.

Zij hebben heel bewust voor Eindhoven als plaats gekozen omdat ze deze stad inspirerend, innovatief en gemoedelijk vinden, terwijl het klimaat ook prima bevalt.Dat zou je niet verwachten maar het is ook niet altijd mooi weer in Varese.

Wij hebben voor eenvoudige gerechten gekozen, die met pure ingredediënten

bereid worden.

De locatie is klein en vroeg daarom om een efficiënte aanpak. Het was wel goed kijken en opletten om voldoende kneepjes te kunnen leren - zodat men het thuis eens gemakkelijk zelf kan koken.

Aan de bar heerste een gezellige sfeer. Aan tafel konden we genieten van o.a.het voorgerecht, Melanzane con Parmeggiano of van de Risotto als hoofdgerecht, die zo heerlijk smeuïg was. Het geheim hiervan wordt niet verklapt!

Al met al was het een zeer gezellige avond!

En daar draaide het natuurlijk om.

Maar de  allerbelangrijkste ingrediënten die ons allen de kok Giovanni als keukengeheim tevens levenswijsheid meegaf zijn:

Liefde en Creativiteit!

En verse producten gebruiken!!

 

 

Verslag rondleiding Waterschap De Dommel 4 oktober 2017.

 

Een middag vol poep en plas en BACTERIEN.

 

Nadat eerst op mechanische wijze het grove vuil en ander onbruikbaar materiaal (plastic, kattebakkorrels, mobiele telefoons, je kunt het zo gek niet bedenken......., uit het aangevoerde rioolwater is gehaald gaat het overgebleven water naar de voorbezinktank.

 

Hier begint de "DANSE MACABRE der BACTERIEN." 

In de afgesloten ruimte van de voorbezinktank beginnen de miljarden BACTERIEN aan hun werk. In de presentatie vooraf werden ze voorgesteld als pacmannetjes, die allemaal wat anders lusten.

Ze eten, poepen en laten ze scheetjes. Deze stinkende scheetjes noemen wij biogas, groene energie.

De onstane stinkende lucht wordt afgezogen en gefilterd door lavasteen.

Ook hier doen BACTERIEN hun werk zodat frisse en schone lucht naar buiten wordt geblazen.

Geen stankoverlast in Eindhoven.

 

Via de afgesloten voorbezinktank stroomt het water naar de open actiefslibtank. 

De actiefslibtank bestaat uit een aantal ringen. Een stelsel van overlopen, beluchten, mengen en bewegen en controleren. 

Op het menu staat stikstof, fosfaat, amonium, vetzuur, nitraat e.d. Miljarden BACTERIEN doen zich te goed aan deze

 stoffen. Maar medicijnen lusten ze niet, dus die worden er niet uitgehaald en blijven in het water. 

 

In de buitenste ring loopt het water over naar de nabezinktank. De volgegeten BACTERIEN mogen hier bezinken.

Het water wordt 24/7 gecontroleerd door het laboratorium en er kan zo nodig overal worden bijgestuurd en ingegrepen.

 

Het scheiden van dit slib en het schone water is de laatste stap in het zuiveringsproces.

Het schone water ga

at naar de beek en het slib dat overblijft gaat via Mierlo en Tilburg naar de Moerdijk waar het na verbranding geschikt gemaakt wordt voor bijvoorbeeld de wegenbouw.

 

Een leuke interessante middag, niet in de laatste plaats een succes doordat onze gedreven gids vol passie vertelde over de waterzuivering in Eindhoven.

 

De middag hebben we afgesloten met een gezellige nazit bij het Wasven. 

 

Verslag Kasteeltuinconcert Helmond 4 augustus 2017

 

Het uitstapje naar de Helmondse Kasteeltuinen, wat georganiseerd was door de activiteitencommissie, was zeer geslaagd.  

 

We hadden afgesproken in de voormalige 'Nederlandsche Cacaofabriek' in Helmond voor een drankje en een hapje. Bij aankomst was nog niet iedereen aanwezig dus werd besloten om eerst maar een consumptie te nemen, en omdat het tenslotte zomer is, uiteraard op het terras. Omdat we uit onze stoelen dreigden te waaien en de glazen de waarschijnlijk ook niet zouden kunnen weerstaan, toch maar snel naar binnen gegaan. 

Nadat het gezelschap vrijwel compleet was, er werd nog 1 persoon verwacht, toch maar besloten om te starten met het diner. Aan tafel gezeten was de keuze al snel gemaakt: een goed gevulde soep. Keuze tussen vlees of vis, en een dessert. Er kon niks mis gaan, echter, er ontstond  grote verwarring rondom het Kasteelbonnenbeleid, ja ja altijd weer die bonnen! De grote vraag was: konden de bonnen gebruikt worden tijdens het diner alsook in de Helmondse kasteeltuinen of..... alleen in de Kasteeltuinen. Volgens de Cacaofabriek het laatste, volgens de organisatie van deze activiteit, en daar was het hele gezelschap het mee eens, het eerste. Na nogal wat heen en weer gepraat werd er toch een 'deal' gesloten en konden we de bonnen gebruiken tijdens het diner, en wat we over hadden,  in de Kasteeltuinen.

 

Na het diner zijn we naar de Kasteeltuinen gewandeld waar we het optreden hebben bijgewoond van de groep Siembra, die met een repertoire van Latin en Carribean muziek, er een swingende avond van zouden maken. Na een zoektocht over het terrein hebben nog enkele SdA-leden zich bij de groep aangesloten. De aanvang was enigszins stroef maar na de pauze werd het erg gezellig en het einde was, voor sommigen van ons, ronduit een hoogtepunt.

Een zeer geslaagde avond en dank aan de activiteitencommissie.

 

 

Interessante tentoonstelling over 200 jaar Eindhoven en 100 jaar Sint Trudo

 

Afgelopen zondag 6 augustus had Gerry  de Voijs een bezoek georganiseerd aan een zeer interessante tentoonstelling over 200 jaar Eindhoven en 100 jaar Sint Trudo.

Aanvankelijk hadden we afgesproken om bij Cafe Allee iets te drinken, maar dit was, misschien vanwege de vakantie, gesloten.

We zijn toen uitgeweken naar een zonnig terras op het Ketelplein.

 

De tentoonstelling in het Veemgebouw op Striijp S was vooral voor Eindhovenaren en mensen die al wat langer in Eindhoven wonen heel interessant. Je herkende veel dingen van "vroeger".

Veel foto's waren met onderschrift. Soms ook zonder onderschrift en dan vroeg je je af "waar was dat ook alweer?" Ook een film waarin uitgebreid verslag werd gedaan over het Eindhoven van weleer was een mooie toevoeging.

 

Omdat de tentoonstelling ook ging over 100 jaar Sint Trudo was informatie over deze woningcorporatie prominent aanwezig.

Wat mij een beetje stoorde, want er waren de afgelopen honderd jaar wel meer woningcorperaties aktief in Eindhoven. Vooral Philips heeft heel veel woningen gebouwd voor zijn werknemers.

Eigenlijk heb je meerdere dagen nodig om alles in je op te nemen. Dus ik ga nog een keer terug.

 

 

Verslag Boottocht vanuit de Kilsdonkse Molen met rondleiding in kasteel Heeswijk, 30 juli 2017

 

Het beloofde een mooie dag te worden. Buienradar gaf geen neerslag aan voor de tijd dat we in de boot zouden zitten. Gelukkig had de gids regenponcho’s bij zich, want de buienradar is niet altijd even secuur. Dat mocht de pret echter niet drukken. We voeren door een mooi stukje Brabant waarbij de toelichting van de gids veel duidelijkheid gaf. De gids die ons in de boot naar het kasteel begeleidde is bestuurslid van de vereniging Wojstap, een oude naam voor een doorwaadbare plaats in de Aa. Onderweg naar kasteel Heeswijk wees hij op nog twee kastelen die in een ver verleden langs de Aa hebben gestaan. Kastelen of burchten is niet helemaal duidelijk, want de resten zijn niet meer terug te vinden. Wel leven de namen voort in de gemeenschap van Heeswijk; Avesteyn is de naam van de voetbalclub en ’t Geburgt is nu een zwemschool.

 Daar is niet alles mee gezegd, want Heeswijk heeft vier(!) belangrijke bezienswaardigheden. Te beginnen bij de Kilsdonkse molen, een zgn watervluchtmolen die zowel op wind als waterkracht kan draaien. Een uniek “concept” waarvan er nog een in Europa voorkomt. Naast het kasteel zijn er nog de Meierijsche Museumboerderij en de Abdij van Berne, waar het lekkere(?) Berne Abdijbier vandaan komt. Enkele deelnemers aan deze activiteit hebben de molen bezichtigd. Hiervoor waren twee molenaars aanwezig die een uitleg hebben gegeven over de werking van de molen en het maalsysteem. Na twee uur in de boot te hebben gezeten kwamen we bij het kasteel Heeswijk. Hier hebben we eerst een bezoek gebracht aan de Brasserie om onze magen rust te geven, want die begonnen toch wel te knorren.

 Op het programma stond ook een bezoek aan het kasteel. In het winkeltje konden we een tablet lenen om te lezen wat alles in het kasteel betekent. De dames die ons het tablet moeste uitdelen werden enigszins overvallen door het grote aantal mensen die ook allemaal een uitleg wilden hebben. Gelukkig is dit niet in een chaos uitgelopen, want anders was het kasteel te klein geweest. Zo’n rondgang door het kasteel is voor de liefhebbers. Toen ik een andere route nam dan volgens het “boekje” zou moeten werd ik direct aangesproken en op  het goede pad gewezen. Ik ging toch liever op mijn intuïtie af bij het vinden van interessante zaken. Na afloop en terugkeer naar de molen waar de auto’s stonden zijn de meeste deelnemers aan deze activiteit naar Veghel vertrokken voor een maaltijd. Tot zover is het een geslaagde activiteit met veel (16) deelnemers. 

Voor het vervolg heeft een andere deelnemer in zijn eigen en bijzondere stijl een kort verslag geschreven wat hierna komt.

 

 Nadat ieder van ons ,  ook de wandelaars  die vanaf het kasteel het kasteel terugliepen,  het natje en droogje genuttigd hadden,  reden we naar veghel,  naar het bekende ncb - terrein.      Deze vroegere veevoeder-fabriek is geheel prachtig en rigoureus omgebouwd tot een publiekstrekker eersteklas.     Terwijl de oude industriele sfeer er nog steeds is.    We passeerden o.a. een rock and roll- cafe,  een foto-sessie met mooie dame in het wit en b.b. ( beetje blootjes) ,  mooie architectuur in de kolossale gebouwen ,  overal ook oud-industriele toegepaste kunstwerken,   terrassen,   kook-studio s,  frutsel-zaken,  kunst-zaken,  een winkel met 1500 biermerken,   een joekel van een supermarkt,  kunstateliers,  grote lege fabrieksruimtes,   een strandje met roeiboot buiten,  antieke graafmachines en hijskranen.    en ga zo maar door.     De sfeer is er zeer bijzonder.   Je kunt er bijna verdwalen

…….

Uiteindelijk hebben we ,  aan een lange tafel,   heerlijk gedineerd aldaar.      Alles prima-de-luxe.

 

Bedankt organisatoren,  voor deze geweldig leuke dag.    Ieder van ons heeft genoten.     Deze dag komt zeker en beslist als topper in de annalen van de sda-geschiedenis terecht.

 

 

 

 

Verslag "verjaardag"filmclub

 

Op de eerste maandag van juni, die dit keer op tweede pinksterdag viel,  was er weer de gebruikelijke avond van de filmclub in het NatLab.

Sinds een paar jaar wordt in juni de “verjaardag” van de filmclub gevierd met een etentje, ook in het NatLab, voorafgaand aan de film.

Hiervoor hadden zich maar liefst 17 mensen opgegeven. Gelukkig hadden we ruim de tijd genomen voor het eten, omdat bekend is dat het in het restaurant nog wel eens uit wil lopen. Geen enkel probleem om die tijd op te vullen, aan twee tafels is heel geanimeerd met elkaar gepraat. En ook lekker gegeten.

Nog net op tijd gingen we naar de filmzaal. Dit keer was er gekozen voor een niet al te zware film, waarin Isabelle Huppert een mooie hoofdrol speelt. Na afloop bleven de meesten nog even om iets te drinken en na te praten, zoals dat altijd gebeurt.

 

 

Verslag Hermitage - Amsterdam 31 mei 2017

 

Op 31 mei zijn we met 9-en (5dames, 4 heren) met de trein naar Amsterdam gegaan. Het mooie weer heeft ervoor gezorgd dat het behalve een cultureel uitje ook een gezellige dagje in de hoofdstad is geworden.

 

Voor de mensen die geen NS-vrij reizen hebben, biedt de groepsretour een uitkomst: voor een tientje op en neer naar Amsterdam. Eenmaal gearriveerd op Amsterdam Amstel zijn alle deelnemers over te halen om te gaan lopen, zelfs als de 500 meter ruim twee kilometer blijkt te zijn. Wel is het snel duidelijk dat er eerst koffie nodig is. Neergestreken op het eerste mooie terras komt de confrontatie: gewone koffie staat niet op de kaart en ook gewone zwarte thee blijkt een probleem. Dit is toch echt de grote stad! Hier bluffen we ons uit, op het ‘bestelbriefje’ verzamelen we onze wensen. Daarna vol goede moed een binnendoortochtje langs de grachten, zelfs langs de Onbekende Gracht. Hoe de postbode hier de weg moet vinden?

 

De tentoonstelling '1917. Romanovs & Revolutie. Het einde van een monarchie' is boeiend. De geschiedenis van de laatste tsaar met zijn gezin en de mysteries rond dochter Anastasia spreken tot de verbeelding. Kostuums, beeld en geluid brengen het verleden tot leven. En daarna is het heerlijk om buiten op het terras van een lekker broodje te genieten.

Maar wat dan: we zijn toch niet voor niets naar Amsterdam gekomen? Lopend over Rokin en ’t Spui wordt al snel duidelijk dat we ons beter kunnen splitsen in 2 groepen: rondvaart en een groepje voor ‘de 9 straatjes’. Zes SDA leden stappen aan boord van een van de vele rondvaartboten die deze stad rijk is. Het is een unieke manier om Amsterdam te ontdekken; je passeert talloze monumentale panden. Het leek er op dat een niet met name genoemd SDA-lid de kapitein een paar aanwijzingen gaf hoe hij het best met de boot kon manoeuvreren. Dankzij of beter ondanks deze aanwijzingen meerde de rondvaartboot na een uur zonder ongelukken weer aan. De 9 straatjes liggen in hartje Amsterdam en kenmerken zich door unieke en kleine winkeltjes en speciaalzaken. Als toeristische trekpleister is het daar ook goed mensen kijken. Om 17.00 uur sloten de "shoppende" dames voor het station zich weer aan.

 

Jammer als de dag hier eindigen moet, maar waar moeten we dan gaan eten? Na wat discussie wint Eindhoven. Tijdens de terugweg worden we vermaakt door een ongewild grappige conducteur, die duidelijk moet maken dat er gesplitst moet worden (de trein) en die de passagiers laat zoeken welke wagon ze dan moeten nemen. Met hulp van de telefoon laten we familieleden ondertussen een tafel voor 9 op een terras reserveren. Bij een Grieks restaurant in de Dommelstraat sluiten we de dag af. Direct een goede tip voor iedereen: lekker eten bij Ilios, prima prijs/kwaliteit verhouding in een prettige sfeer. Het enthousiasme straalt van de groep af (die langzaam wat uitdunt), wat ons nog een extra drankje Kumquat oplevert. Al met al een geslaagde activiteit, met een programma dat in goed overleg is uitgebreid en op maat gemaakt.

 

 

Verslag lezing en bijeenkomst SdA op zondag 14 mei j.l.

 

Ondanks het feit dat afgelopen zondag een bijzondere dag was voor alle voetballiefhebbers die met spanning wilden kijken wie er kampioen zou worden Feijenoord of toch Ajax, de autorace liefhebbers die Max Verstappen wilden zien racen en moeders die verrast werden door hun kinderen, was er een grote opkomst. Meer dan 40 leden (waarvan zelfs 10 mannen) waren aanwezig bij de lezing van Wim Daniëls over zijn pas verschenen boek “De Baarmoeder” (heel toepasselijk onderwerp op Moederdag).

 

Hij vertelde, op zijn eigen humoristische manier, over de wijze waarop dit boek tot stand is gekomen. Hij heeft het nl geschreven in samenwerking met Dick Schoot (ook hierover had hij weer een taalkundige opmerking – schoot/baarmoeder). Hij vertelde dat ze vaak in gesprek waren tijdens de thuiswedstrijden van PSV waar ze naast elkaar zaten en uiteraard allerlei onderwerpen ter sprake kwamen.

 

Omdat er zoveel verhalen over de baarmoeder de ronde doen wilde Wim nu toch wel eens het “echte” verhaal vertellen. Wat gebeurt er eigenlijk in zo’n baarmoeder. Waarom wordt de een wel zwanger en de ander niet. Waarom de ene vrouw hevige menstruatie pijn kan hebben en daar eigenlijk nooit op onderzocht wordt. Op zijn eigen, unieke manier vertelde hij over de reis die een zaadcel moet afleggen om uiteindelijk een eicel te bevruchten. Hij verklaarde ook de betekenis van het woord eierstok. Dat komt eigenlijk van het Engelse woord stock en wil zeggen dat alle vrouwen alle eicellen op voorraad houden en er eentje loslaten tijdens de vruchtbare periode van de vrouw.

 

Ik moet teveel in detail gaan en wil ook niet precies herhalen wat hij allemaal gezegd heeft, maar, als je echt geïnteresseerd bent, koop dan het boek. Het is weer een boek dat je heel vlot leest zonder de moeilijke terminologie die gynaecologen vaak gebruiken en daardoor voor iedereen begrijpelijk is.

 

De lezing was zo interessant dat hij zelfs een kwartier langer heeft gesproken en nog even nableef om het boek te signeren.

  

Een bijzonder leerzame lezing en daardoor een bijzondere zondagmiddag borrel op een bijzondere zondag.

 

Verslag van de tentoonstelling Lichtkunst in het Evoluon, 7 mei 2017

 

Er is een tijd geweest dat mensen overdag in het licht en ‘s nachts in het 

donker leefden. Dat voldeed niet op de lange duur, dus zochten zij naar oplossingen. In eerste instantie ontdekten zij dat je olie kunt branden met een lont in een snotneus en dat gaf al meer soelaas. Later kwamen er kaarsen en gas. Met de uitvinding van de elektriciteit kwam de grote omwenteling.

 

De eerste gloeilampen bestonden uit een gloeidraad in een luchtledige bol. Deze techniek werd verfijnd en heeft decennia lang gefunctioneerd als de belangrijkste lichtbron in huis en op straat. De halogeen lamp berust op het zelfde principe, maar daar was een transformator bij nodig om de 12-voltslamp te laten branden.

 

De techniek schreed voort en zo werd de Ledlamp ontdekt. Een technisch hoogstandje, omdat de lamp veel zuiniger is in het elektriciteitsverbruik, maar ook meer mogelijkheden in zich heeft qua verlichtingskleur. In het Evoluon is te zien hoe de gloeilamp is geëvolueerd van simpele gloeilamp tot de huidige ledlamp.

 

Dit heeft gevolg gehad voor het gebruik in huis en bij de openbare verlichting. Ook hebben veel kunstenaars dit medium ontdekt om hun expressie vorm te geven. Mooie staaltjes hiervan zijn te zien in het Evoluon in Eindhoven. De expositie Evo-Lumen toont de evolutie van het licht in kunst en design. Er zijn meer dan 100 lichtkunstwerken, 4 documentaires en veel historische verlichtingsproducten te zien. De tentoonstelling is op een bijzondere manier tot stand gekomen. Zie daarvoor de website https://Evo-Lumen.com.

  

Afgelopen zondag 7 mei hebben we met 16(!) personen de expositie bezocht. Een compliment voor Jeanette van der Vleuten om zoveel mensen bij elkaar te krijgen voor deze interessante tentoonstelling. Voor degenen die deze keer niet meekonden is er nog gelegenheid om deze expositie te zien, want hij duurt nog even (in ieder geval tot 11 juni).

 

Rondleiding meubelfabriek Leolux, 20 april 2017

 

We werden donderdag 20 met onze groep (16 deelnemers) allereerst met koffie/thee en een groot stuk Limburgse vlaai ontvangen in het bezoekerscentrum Via Creandi, waar onze gids (zij bleek de vrouw van de directeur te zijn) ons alvast het een en ander vertelde over de tachtigjarige geschiedenis van Leolux (de luxe meubelen van de Zuid-Nederlandse Clubmeubelfabriek die een leeuw als beeldmerk voerde).

In een korte film werd dit verhaal nog eens ondersteund door beelden.

 

Daarna volgde de rondleiding door de fabriek. In eerst instantie liepen we over de loopbruggen hoog boven de hallen, waar we de activiteiten in de fabriek konden volgen. Alleen de ontwerpafdeling kregen we niet te zien.

Het binnenwerk van verschillende soorten schuimrubber  ligt kant en klaar gesneden per meubel op een karretje. Er is een groot magazijn met de overige onderdelen van alle leverbare modellen, die ook weer per meubel bij elkaar worden gezocht en op een karretje   

geplaatst.

 

Vervolgens zagen we hoe de bewerkte en gekleurde huid van één stier nog weer wordt gecontroleerd op kleine afwijkingen om daarna in een samenspel van mens en computer zo efficiënt mogelijk gesneden en per meubel bij elkaar gelegd te worden. 

 

Op een andere plaats zijn een paar mensen

bezig om het leer aan elkaar te stikken.

We zien karretjes via rails met alle onderdelen van een stoel of bank de ene kant opgaan naar de werkplaats en kant en klare, al helemaal ingepakte meubels de andere kant op, naar de expeditieruimte.

 

 

Er is een tentoonstelling van een aantal meubels vanaf de vijftiger jaren tot nu toe. Wat opvalt is dat vrijwel vanaf het begin de modellen heel modern waren en zelfs nu nog helemaal niet misstaan.

We gaan een trap af, en komen dan in de grote werkplaats, waar alles in elkaar wordt gezet en verpakt. Dat gebeurt allemaal handmatig. We hebben vol bewondering staan kijken hoe een man zeer vakkundig de bekleding aanbracht op de bekende Bora bank. 

Inmiddels was het al twee uur later, en wachtte ons nog een glas frisdrank met wat nootjes.

 

Volgens mij voldeed dit bezoek aan ieders verwachtingen en iedereen zal voortaan anders kijken naar een stoel of bank van Leolux.

 

Verslag van de expositie van Ton van den Hoogen

 

 Uit de folder: 

“U maakt hier kennis met uiteenlopende werken van de veelzijdige kunstenares Ton van de Hoogen, die de mens in het (veelal agrarische) landschap als centraal thema hebben. “De mens is steeds bezig dit landschap naar zijn hand te zetten, door middel van ploegen, draden ophangen, lijnen uitzetten, schuren verplaatsen, inkuilen van voedsel enz. Constructief denken van landschappelijke elementen” zo betitelt Van den Hoogen haar werk.” 

 

Als kijker zie je impressies van het boerenlandleven. Je ziet het als je even de tijd neemt om de schilderijen, aquarellen, litho’s en etsen op je in te laten werken. Een boer heeft zijn creativiteit nodig om oplossingen te vinden voor constructieve en bouwkundige problemen, zoals een kunstenaar zijn creativiteit gebruikt om te tonen wat hij/zij wil zeggen. 

 

De foto toont een van haar werken waarin de hiervoor beschreven elementen terug te vinden zijn. De werken zijn geen gelikte plaatjes waar je de boer zijn land ziet ploegen. Je hebt een beetje fantasie nodig om de agrarische elementen te ontdekken. Dan zie je de ontmoeting tussen de kunstenaar en de boer aan het werk. Deze expositie past perfect in deze locatie die ook een relatie heeft met de landbouw. 

  

De expositie duurt nog tot 28 mei in Cultuurcafé De Afzakkerij in de Wiebenga silo in Veghel. De moeite waard om deze te gaan bezoeken.

  

Verslag van de eerste CdA fietstocht zondag 5 februari 2017

 

Vive le Velo!

Eind vorig jaar werd binnen de SdA een fietsclubje (CdA) opgericht met als doel geregeld fietstochten te organiseren met een licht sportief karakter. Dit betekent dat de gemiddelde snelheid waarmee de tocht wordt afgelegd minimaal 20 km per uur bedraagt. Inmiddels hebben zich meer dan 10 SdA leden bij CdA aangemeld. Wegens kou, gladheid en onder ongemak werd een voor januari geplande tocht afgeblazen, maar zondag, 5 februari, vond de heuse eerste Cycle(s) des Amis fietstocht plaats.

 

Verzamelpunt voor de deelnemers was “Wielercafé de Velosoof” in Eindhoven. Voor fietsliefhebbers bestaat er haast geen geschiktere locatie. Het pand is namelijk geheel in wielerstijl ingericht. Naast vele afbeeldingen uit de rijke wielerhistorie valt er ook te genieten van diverse klassieke racefietsen, tientallen koerstruien plus andere getuigenissen van de sport die in onze streken zo populair is.

 

Na bewondering van het kleurrijke interieur en het drinken van een lekker kopje cappuccino 

was het tijd om te vertrekken. Het was droog, niet al te koud en een mild zonnetje streelde ons gelaat. We prezen ons gelukkig dat we 's ochtends om 10 uur al zo dapper op de fiets zaten en niet als zo vaak op dit tijdstip in ochtendjas en pantoffels bij de kachel. Voor de meesten van ons waren het de eerste kilometers van het seizoen die we voor de wielen kregen, op z'n minst noodzaak dus om niet meteen al te hard van stapel te lopen. De harde labeur bewaren we beter voor later dit jaar.

 

Maar toch... onze grote stuwende kracht achter realisatie van de CdA, had er blijkbaar zin in. Ze was juist terug van een vakantie in Scandinavië die in het thema had gestaan van de jacht op het Noorderlicht. Misschien had ze zich in het Hoge Noorden ter voorbereiding op onze fietstocht wel stiekem tegoed gedaan aan eiwitrijk rendierenvlees of gegrilde ijsbeer biefstuk?! Hoe dan ook, in een vlot tempo trokken we onder haar aanvoering het rustige en serene Dommeldal in waar we getrakteerd werden op fraaie vergezichten. Ieder jaargetijde heeft zo zijn eigen charme, want wanneer zie je bijvoorbeeld anders die prachtig robuuste trekpaarden (Bèlse knollen) zo nadrukkelijk dampend een winters landschap inkleuren?

 

Langs kanalen, bossen, weilanden, kerktorens in de verte, kleine weggetjes en halfverharde paden zagen we tenslotte aan het begin van de middag de contouren van de 5e stad van het land weer opdoemen. Zonder al te veel afzien hadden we zo'n 40 km afgelegd. Door sommige stukjes te pieken met 27km/u, en waar nodig wat minder, waren we toch keurig op het gewenste gemiddelde van 20 km/u uitgekomen. Met de fijne wetenschap dat we nog een groot deel van de middag voor ons hadden liggen, konden we terugkijken op een geslaagde, productieve eerste CdA fietstocht!

 

 

Verslag BBQ SdA op 10 juli op Eeckaerde

 

Het weer werkte goed mee deze zondag, in de zon was zelfs (te) warm.

Er waren veel leden aanwezig, en er werd dus ook volop bijgepraat.

Het vlees, de zalm en de garnalen waren uitstekend, en de salades waren heel divers en erg lekker.

En natuurlijk ontbrak ook de ijskar dit jaar niet als afsluiting.

Bestuur, bedankt voor de organisatie.

 

Verslag van de vaartocht van ’s Hertogenbosch naar Heusden, 3 juli 2016

 

Elf personen hadden zich voor deze activiteit opgegeven.

De dag begon goed. Het zonnetje scheen heerlijk. Het was niet helemaal duidelijk waar de boot zou aanmeren. Was het aan de kade van de Dieze of aan de kade van de Zuid Willemsvaart? Uiteindelijk bleek het de Zuid Willemsvaart te zijn. Iedereen was ruim op tijd. Dus het zoeken naar de juiste kade was geen probleem.

Nadat de hele groep aan boord was, togen we direct naar het bovendek. Zo konden we optimaal van het Brabantse landschap genieten. Ik moet toegeven dat het daar soms erg fris was. We begonnen met koffie met een Bossche bol erbij.

Via de Dieze voeren we over de Ertsveldplas. Bij Engelen verlieten we de Dieze en kwamen we in het kanaal Henriettewaard. Daar voer het schip de sluis in. Deze keer stond het water van de Maas lager. De Maas is een regenrivier en het komt ook voor dat het peil van de Maas hoger is. Door het stelsel van dubbele deuren is de sluis aan dit verschijnsel aangepast.

Eenmaal op de Maas werden we geroepen voor de lunch. Die genoten we op het benedendek. Na de goed verzorgde lunch kwam Heusden snel in zicht.

Heusden is een pittoresk stadje met een lange geschiedenis. Er zijn veel afwisselende gevels met boetiekjes die allemaal op zondag open zijn.

Voor plantenliefhebbers is er een heemtuin. Daar kun je van diverse planten informatie krijgen waarvoor ze in het verleden door verschillende ambachten werden gebruikt.

Voor de cultuurliefhebbers zijn er veel plaatsen die een bezoek waard zijn. Voor kunstlefhebbers zijn er veel galerieën.

Wil je iets te weten komen over de historie van Heusden als vestingstad, dan was een klein museumpje de ideale plaats. Daar verneem je hoe gewelddadig het verleden was. Heusden lag strategisch aan de Maas en werd vroeger vaak veroverd en vernield door Holland, door Gelre, door de Spanjaarden en daar kwam nog bij dat Heusden in vroegere eeuwen economisch gedwarsboomd werd door de vestingstad ’s-Hertogenbosch. Er is ook een oorlogsmonument van de Tweede Wereldoorlog. In 1944 zijn een paar uur voor de bevrijding 134 mensen omgekomen. Van al die oorlogen en ruzies uit het verleden is niets meer te bespeuren wanneer je over de wallen of langs het stadshaventje wandelt . Het is ook heerlijk flaneren door de met vlaggen versierde straatjes. Heusden heeft een belangrijke Europese prijs gewonnen voor de restauratie van de vestingwerken.

Na het culturele gedeelte troffen we elkaar weer aan bij de vele terrasjes. Daar konden we helaas niet meer zo lang blijven, want de boot vertrekt precies op tijd.

De gezelligheid werd met een drankje voortgezet op het bovendek van het schip. Sneller dan verwacht arriveerden we weer in Den Bosch. Zo zie je maar weer: gezelligheid kent geen tijd.

 

Verslag lunch Kunstkeuken en bezoek Steendrukmuseum, 26 juni 2016

 

Op zondag 26 juni was er een gezellig uitstapje naar Valkenswaard.De ontvangst was in De Kunstkeuken.Een galerie en kunstkaffee in het voormalig raadhuis van Valkenswaard.

Achttien SdA leden konden op een mooie wijze genieten van schitterende beelden, schilderijen en andere voorwerpen.Tussen al dit moois werd er van een lekkere lunch genoten.

Na de lunch wandelden we naar het Nederlands Steendrukmuseum.

Hier werden we op informatieve wijze door het mooie gebouw geloodst onder leiding van Dorine Otten, verbonden als vrijwilligster aan het museum.

Dit museum heeft een collectie bijeengebracht waar je op een leuke manier de uitvinding van Senefelder ontdekt.

Beslist de moeite waard om een bezoekje te brengen aan dit levend museum. We werden ook nog door een drukker verrast op een druk demonstratie van een mooie bloem.

Tegen vier uur gingen we met veertien mensen nog lekker iets drinken op de markt van Valkenswaard. Zo werd een erg gezellige activiteit afgesloten met een stralend zonnetje op het terras.

 

Verslag Kunstwandeling Helmond 26 mei 2016

 

  

Wat een ontdekken, Helmond ontdekken, met kunst?

Het is maar goed dat er een paar alerte ondernemers met te veel geld iets bijzonders met de stad wilden doen.

Te bedenken dat Helmond als industriestad altijd het onderspit moest delven t.o.v. andere prachtige Brabantse steden.

Maar, deze ondernemers kochten enkele grote kunstwerken aan en de gemeente volgde met grote beslissingen in architectuur, met zelfs een Italiaanse architect, die rondom het gemeentemuseum een prachtig stadsplan ontwierp.

Elk jaar kwamen er wel enkele beelden in de stad bij en niet eens de slechtste namen. Zelfs wereldberoemde horen er ook bij.

 

Het is inderdaad een kwaliteitsimpuls van het centrum geworden.

Een centrum met een waar stadshart, met niet alleen ongeveer 200 beelden in heel Helmond (waar wij er met een groep van twaalf mensen er 60 van gezien hebben in anderhalf uur.In de hele stad zijn ook enorm veel banken gezet, telkens onder een paar leilinden en met op elke bank een gedicht van een Nederlandse dichter.

Enige namen van beeldhouwers:Jan Verschoor, Pepe Gregoire, Saskia Pfaeltzer, Gerard Brouwer, Peter Erftemeier en Gerard Engels, Marti de Greef en Klaas Gubbels, Giacomo Manzu, Maillol, Roberto Barni, Eugene Dodeigneen, Rien Derks. Het is maar een greep.

 

De deelnemers waren allen enthousiast en zijn later nog naar mijn huis en atelier geweest, in de tuin nagekletst en het laten bezinken.

Wie weet, doen we het nog eens over.

 

Verslag Rondleiding Parktheater, 14 juni 2016

 

Dinsdag 14 juni zijn wij met een gezelschap van 16 mensen van SdA naar de Stadsschouwburg in Eindhoven geweest voor een rondleiding.

Stadsschouwburg heet het al een tijd niet meer, sinds de verbouwing/aanbouw heet het Parktheater.

 

Geopend in 1964 door Prinses Beatrix. Zij had als eis/wens dat er voor haar een eigen toilet zou zijn. Die kwam er, maar volgens berichten toen, heeft zij daar geen gebruik van gemaakt.

 

In de foyer is een lange iets bolle muur waaraan helemaal niets opgehangen mag worden, geen spijker of schroef mag daar ingeslagen worden, want het is een speciaal ontwerp.Aan de zijkant in de foyer langs de brede trappen hangen prachtige glazen kunstwerken.Het bovenste deel van de grote foyer is zwevend, een eis van de architect.

De garderobes zijn na de verbouwing naar een logische plek verhuisd zodat men niet zoals voorheen het hele gebouw door hoeft met een jas.

De horeca is een nieuw fenomeen in het Parktheater. Voorheen was dat er niet, men nam plaats in de zaal om naar de voorstelling te kijken en daarna ging met braaf weer naar huis. Nu is het een niet te missen onderdeel van het Parktheater en loopt het heel goed.

Er bestaat ook de mogelijkheid om in een bepaald deel van de foyer te flexwerken.

 

In 2007, bij de opening na een flinke verbouwing/aanbouw, werd het Stadsschouwburg omgedoopt tot Parktheater.

Eerlijkheid gebiedt dat het samenvoegen van deze twee gebouwen aan de binnenkant indrukwekkender is dan buiten.

Een paar oude letters welke voorheen aan de voorgevel van de Stadsschouwburg hebben gehangen, zijn “begraven in de vloer” onder glas, en deze zijn dus te zien.

In het glas van de ramen zie je palmbomen en er staan er ook een paar binnen in het tussenstuk tussen oud en nieuw, prachtig!

In maart van dit jaar heeft de Gemeente Eindhoven het Parktheater aangewezen als monument om afbraak te voorkomen.

 

Helaas vertelde de persoon die de rondleiding voor haar rekening nam dat wij niet op het podium mochten komen in verband met het opbouwen van het decor voor de musical “De Tweeling”. Dit was even een dompertje want je wilt toch weten hoe het is als je zo een (volle) zaal inkijkt.

Even...., want al snel was duidelijk dat de wijze spreuk van Cruijff weer van toepassing was, “ieder nadeel hebt zijn voordeel”.

Wij hebben meer gezien dan we verwacht hadden, want wat is het een enorm podium, dat heb je als toeschouwer absoluut niet in de gaten als je daar in het pluche zit.

Wat een bedrijvigheid en organisatie!

Er hangen 95 hangers aan het plafond voor alle decors/achtergronden die gebruikt moeten worden.

Deze decors worden nu niet meer veranderd door middel van dikke touwen, nee in deze eeuw gebeurt dat via de computer, een mannetje achter de pc regelt dit.Iedere hanger kan een gewicht aan van max 300 kg.

En komt een productiebedrijf met bv 20 personen om het decor op te bouwen dan zijn er ook 20 personen van het Parktheater om hen te assisteren, dus 1 op 1.

De een heeft kennis van het decor en de andere is een doorgewinterde kenner van het Parktheater, en dat werkt geweldig.

De (oude) kleedkamers waren sober - geen toeters en bellen, zoals je ze op tv ziet - met lampjes en plankjes en stoelen.

Een douche per kleedkamer en een gezamenlijke toilet op de gang, dit ivm de kosten van schoonmaak. Je kunt maar ergens op bezuinigen, en het werkt!!

Op het moment hebben leerlingen van het Lucas uit Boxtel een aantal kleedkamers opgepimpt met een klein budget en met groot resultaat.

Wel nog steeds de bekende gloeilampjes en plankjes, dat natuurlijk wel.

De Philipszaal heeft een tribune met max 550 zitplaatsen en deze kunnen bij bv de inauguratie van de Stadsprins helemaal ingeklapt worden zodat er een vlakke vloer ontstaat.

De Grote zaal (voorheen NRE zaal en Endinet zaal) heeft max 950 plaatsen.

Het samenstellen van het programma van een seizoen wordt door een speciale afdeling van het Parktheater gedaan.

Er zijn al diverse directeuren de revue gepasseerd en de huidige directeur heeft 8 kinderen en is een voorstander van veel kindervoorstellingen.

Zo heeft ieder zijn voorkeur.

Het was super leuk om een kijkje achter de schermen te nemen.

Als afsluiting hebben we nog gezellig kunnen lunchen in de grote foyer, iets wat altijd kan iedere dag, alleen moet je dat wel weten.

Binnenkort
    • Lezing door David Andrea
    • Sociëteitsmiddag SdA
    • Elke 2e en 4e dinsdagochtend van de maand
    • Lekker uit eten
    • Kerstconcert Brabantkoor
    • Film - 1e maandag van de maand
    • Sfeervol Nieuwjaarsfeest 2019
Onlangs
    • Film - 1e maandag van de maand
    • Maandelijkse woensdagwandeling
    • Elke 2e en 4e dinsdagochtend van de maand
    • Bowlen
    • Sociëteitsmiddag SdA
    • Jaaroptreden dameskoor Tieners van Toen
    • Tropenmuseum
    • Elke 2e en 4e dinsdagochtend van de maand
    • Wandeling om en door het Diessens Broek
    • Elke 2e en 4e dinsdagochtend van de maand
© Société des Amis